Persoonlijke verhalen
Persoonlijke verhalen
Hieronder kunt u enkele persoonlijke verhalen lezen van bezoekers. Wij hopen hiermee dat mensen die erg veel last hebben van hun dyslexie hier wellicht mee geholpen worden. Wilt u ook een persoonlijk verhaal insturen? Stuur dan een e-mail naar testdyslexie@lexima.nl.
Aline - 15 jaar
hallo,
ik ben Aline, een meisje van 15 jaar en zit nu in 4 VWO. Ik heb ook dyslexie en daar heb ik veel last van. Ik ga de vragen beantwoorden in de hoop dat mensen die dyslexie hebben er steun uit kunnen putten. Omdat toen ik de verhalen zelf aan het lezen was ik ook bij mezelf dacht: “dat komt me bekent voor, daar heb ik ook last van. En ik hoop ook dat de mensen die geen dyslexie hebben beter gaan begrijpen hoe lastig het kan zijn voor de mensen met dyslexie.
Bij mij kwam mijn moeder er al in groep 3 achter dat ik dyslexie had. Maar mijn school heeft me pas laten testen in groep 6. Maar mijn school is er wel goed mee om gegaan. En ik ben ook nooit gepest om mijn dyslexie. Maar dat komt denk ik ook deels omdat mijn ouders me nooit het gevoel hebben gegeven dat ik dom ben omdat ik dyslexie heb. En dan ga je het zelf ook niet geloven en dan kan je er tegen als mensen niet snappen wat dyslexie is. Want er zijn altijd wel mensen die denken dat het onzin is en dat de mensen met dyslexie zich aan stellen. Maar ik heb dus geen slechte ervaringen aan mijn dyslexie. Ik heb er zelf wel last van maar ik heb nooit last van andere mensen gehad. Mensen accepteren mij ook om wie ik ben. En daar nemen ze die dyslexie dan maar gewoon bij.
De meeste vrienden uit mijn klas helpen me ook vaak. Dan lezen ze grote stukken tekst die we door moeten lezen aan mij voor. Of als je een stukje tekst in moet leveren lezen ze het even voor me na en halen de meeste fouten er uit. Dus je hoeft je ook helemaal niet te schamen als je dyslexie hebt. Ik zeg altijd maar zo: “ik ben blij dat ik dyslexie heb in plaats van dat ik in een rolstoel zit.â
De enige mensen die zich moeten schamen zijn mensen die mensen met dyslexie niet accepteren. Dus leraren die zeggen dat een kind dom is omdat ze niet snel kunnen lezen en niet fout loos kunnen schrijven. Dat zijn mensen die zich moeten schamen. Of kinderen uit je klas die zitten te zeuren dat kinderen met dyslexie soms brieven of toetsen op de laptop mogen maken. Die mensen moeten zich eerst beter verdiepen in wat dyslexie is, want je kan daar mensen met dyslexie mee kwetsen.
Ik hoop dat mensen met dyslexie hier een beetje steun uit kunnen halen. En de mensen zonder dyslexie beter kunnen begrijpen wat dyslexie voor iemand inhoud.
(en als je denkt dat er weinig spelfouten in dit stukje tekst zitten.
Nou ik heb het gewoon nog even na laten lezen aan mijn moeder.)
Aline
Elsa - 39 jaar
Ik ben 39 jaar en heb altijd al veel moeite gehad met lezen, rekenen, en voorlezen, diktee, enz. de schoolperiode was een rampenplan voor me, maar destijds was je een dom kind en dyslexie? nooit van gehoord, testen waren er nauwelijks, misschien in de steden maar in een dorp? Ik heb mezelf goed ontwikkeld, ben toen de pc uit kwamen lessen gaan volgen waar een ander 1 cursus voor nodig had, ik deed er 4 cursussen over, maar er zat spellings controle op, en dat heeft me goed geholpen. Nu maak ik nog veel taalfouten, maar heb zelf cursussen gegeven in Tarot, en Pendelen, en zelf de stukken geschreven, wel met hulp voor een goede zins opbouw.
Veel schrijven hielp me wel, en herhalen. wat ik zelf altijd doe is alles opschrijven en ervaren. Lezen doe ik nog niet zo graag, maar neem wel dunnere boeken om te lezen. Wat me erg opvalt is dat mensen die veel problemen hebben gehad op school doordat ze niet mee konden, meestal veel gevoeliger zijn, emotioneel betrokken bij andere mensen. Heel veel zijn in de psychologie, alternatieve en paranormale wereld gaan werken. Met veel plezier, en een heel groot aanvoelende vermogens, dus dyslexie heeft ook zijn voordelen. Iedereen die me kent weet gewoon dat ik wel eens een taalfout maak, en iedereen is er aan gewend, ik weet ook niet of er een d of een t aan het einde van een woord moet staan, als ze vinden dat er een achter moet, mogen ze hem zelf invullen.Vroeger heb ik het heel moeilijk gehad omdat ik voor een dom kind werd aangekeken, na de pubertijd had ik een houding aangenomen,van wie doet me wat, ik kan heel veel, en ook weer heel andere dingen als de meeste.Dus mensen met dyslexie weet gewoon dat je andere en vaak meer capaciteiten hebt als menig ander. En de PC is een goed hulpmiddal om de taalfouten te corigeren.
Kirsten - 17 jaar
Beste lezer;
ik ben nu 17(25-01-10) en paar jaar geleden zijn ze de achter gekomen dat ik dislexties ben en me hele wereld storte in. hier onder staan wat vragen die ik heb benadwoord. hopelijk kom je de uit. hier komen ze;
- Wanneer kwam je ermee in aanraking?:
ik kwam de mee in aanmerking toen ik in groep 6 zat daar voor deden ze allemaal of ik dom was/ben.
- Hoe kwam je ermeen in aanraking?:
Door me telaten testen op school en daar uit bleek het dus dat ik dislexties ben.
- Wat voor invloed had dit op je dagelijkse leven?:
heel erg veel want ik was nog maar 10 toen ik naar de 1e klas ging (speciaal onderwijs)
- werd je gepest?:
op de basischool wel maar daar niet.
- Wat deed de school hiermee?:
de basischool niets maar de speciaal onderwijs(1/2) heel veel tot ik op een normaale school kwam(3/4e klas)toen vonden ze het tog allemaal wel raar.
- Wat deden de scholen waar je later op kwam er mee?:
niets en ik zat op het MBO en die deed er gewoon geen ruk aan daarom ben ik de ook mee gestopt.
- heeft het nu nog steeds invloed op je dagelijkse leven?:
jaa ik ben namelijk in een winkel werken als kassere en de cijvers gingen telkes verkeerd
- Heb je nog tips vor mensen die het ook zijn?:
blijf je zelf en je bent niet dom (wat ik dus wel telkens dagt) maar je bent het niet en je ziet het niet aan de buitenkand.
Huug
Beste lezer,
ik woon zelf in de profincie utrecht en zit in de 2e klas. ik heb zelf dyslexie. ik ben daar sinds ongeveer 1,5 jaar achter en het heeft mij veel geholpen dat ik mijn officiele verklaring heb.
Wanneer kwam je ermee in aanraking?:
vanaf groep 3 al maar de school ontkende het en vond testen niet nodig
Hoe kwam je ermee in aanraking?:
Door te leren lezen. in het begin ging het goed maar steeds slechter
Wat voor invloed had dit op je dagelijkse leven?:
veel. lezen gaat nog steeds erg lastig. mijn handschrift is ook moeilijk te lezen
Werd je gepest?:
ja heel erg op school omdat ik niet kon voorlezen. nu nog steeds op de midelbare vinden ze het heel raar dat ik niet goed kan lezen. nu word ik niet meer gepest maar groep 4 en 5 wel heel erg.
Wat deed de school hiermee?:
NIKS :( ze ontkende dyslexie bij mij en ze verklaarde me dus eigenlijk voor dom.
Wat deden scholen waar je later op kwam ermee?:
nu op de midelbare hebben we geld gekregen voor een test bij het oppu. uit de test is gekomen dat ik dyslexie heb.
Heeft het nu nog steeds invloed op je dagelijkse leven?:
ja lezen gaat nog steeds niet goed maar met veel hulpmiddelen kom je ver !
Heb je tips voor mensen die ook dyslectisch zijn?:
ja zeker ! het is en blijft natuurlijk een handicap dat je niet goed kan lezen en schrijven maar ik heb in middels hulpmiddelen waardoor ik goed overweg kan.
Martine
Hallo,
Ik kwam er op me 7de al achter dat ik veel moeite had met lezen en veel letters omdraaide. Ik heb er 3 jaar over gedaan om avi 1 te halen. Ze zeiden meteen al: Ze heeft dyslexie. Dit werd echter niet onderzocht. Ze vonden het beter voor mij om naar speciaal onderwijs te gaan. Daar leerde ik snel beter lezen. Altijd wel moeite mee. Op de vorige school vonden ze dat ik maar onder de leuke dingen moest gaan lezen. Daardoor is het lezen bij mij verpest. Ik lees niet graag en probeer het te vermeiden. Zelfs hardop lezen vind ik heel erg moeilijk. Naar aantal jaren toen ik naar middelbaaronderwijs ging weten als ik wel of geen dyslexie had. Ik had dus een gecombineerde dyslexie. De school hielt veel rekening ermee. Het heeft best veel invloed op het dagelijks leven, want als er dan post is en iemand vraagt wat staat er in. Lees je het liever niet voor. Ik trek het me weinig aan dat ik dyslexie heb. Het beste is gewoon dat je het leert aanvaarden en er is een speciaal progamma kulzweil voor op de computer. Die leest alles voor. Zo kun je dus boeken inscannen en het via de computer lezen.
